Most of the languages of Europe belong to  Indo-European language family. These are divided into a number of branches, including Romance, Germanic, Balto-Slavic, Greek, and others. The Uralic languages also have a significant presence in Europe, including the national languages Hungarian, Finnish, and Estonian. The Turkic and Mongolic families also have several European members, while the North Caucasian and Kartvelian families are important in the southeastern extremity of geographical Europe. The Basque language of the western Pyrenees is an isolate unrelated to any other group, while Maltese is the only Semitic language in Europe with national language status.

Die wissenschaftliche Untersuchung der europäischen Sprachen ist Gegenstand der Eurolinguistik. Europa wird dabei je nach Autor auf dreierlei Art und Weise verstanden:

• politisch (Sprachen der EU – diese Definition wird gern bei sprachpolitischen Arbeiten zu Grunde gelegt, z. B. Ahrens 2003, Kraus 2004)
• geographisch (vom Atlantik zum Ural)
• kulturanthropologisch (Sprachen des Kulturkreises, der im Wesentlichen auf dem römisch-griechischen und dem christlichen Erbe beruht; dabei wird vor allem gedacht an den Gebrauch des lateinischen Alphabets, die weströmische Variante des Christentums samt seiner Entwicklung in der Reformation und Gegenreformation, die Trennung von Staat und Kirche, das Rechtswesen, die gemeinsame Geschichte der Künste und des Bildungswesens, z. B. der Universität – diese Definition wird etwa von Samuel Huntington (1996: 45 ff.) und Helmut Schmidt (2000: 207 ff.) zu Grunde gelegt)

Denna artikel behandlar de språk som talas i Europa.

Zdecydowana większość ludności Europy posługuje się językami z rodziny indoeuropejskiej. Trudno jest w sposób dokładny podać liczebność użytkowników poszczególnych języków z powodu dość częstej dwujęzyczności, a także z powodu migracji, które powodują, iż osoba posługująca się na co dzień określonym językiem nie traktuje go jako ojczysty. Innym powodem niemożności precyzyjnego ustalenia liczby posługujących się poszczególnymi językami jest zjawisko wypierania pewnych języków przez inne (np. szkockiego przez angielski czy prowansalskiego przez francuski).