land
i.
kara, toprak, memleket, arsa, vatan, arazi, diyar, ülke
f.
karaya çıkmak, yere inmek, düşmek, karaya ayak basmak, yenmek, kazanmak, indirmek, karaya çıkartmak, sokmak, çakmak, vurmak, yapmak
land
i. 1. kara. 2. toprak, yer, arsa. 3. ülke, memleket. 4. emlak, arazi. f. 1. karaya çıkarmak/çıkmak. 2. yere indirmek/inmek: That airplane is about to land. O uçak inmek üzere. 3. (gemiden yük, yolcu v.b.´ni) indirmek. 4. (balık) tutup karaya çıkarmak. 5. elde etmek, kazanmak. 6. (yumruk) indirmek.
land
arazi,v.iniş yap:n.toprak
land
toprak, kara parçasi; ülke, vatan; ayni türden toprak parçasi, alan, arazi; toprak; kisisel arazi, arsa, karaya çikmak; karaya indirmek, karaya getirmek; inis yapmak, yere inmek; konmak; düsmek; belli bir duruma gelmek, getirmek
LAND
Çıkartma yapak, indirme yapmak