krankzinnigheid

Krankzinnigheid is een oude geneeskundige term. Men gebruikte deze term voor vrijwel alle mensen met een verstandelijke handicap en/of een psychiatrisch ziektebeeld die zich sterk afwijkend gedroegen. De letterlijke betekenis van het woord is iemand waarvan de zinnen (de geest, het verstand) krank (ziek) zijn. Naarmate men met de opkomst van de moderne psychiatrie (begin 20e eeuw) onderscheid ging maken tussen de verschillende ziektebeelden, raakte de term in onbruik. Zoals met zoveel aanvankelijk technische termen uit de psychiatrie veranderde de aanduiding 'krankzinnige' mettertijd in een scheldwoord, een synoniem voor gek. Voor krankzinnigheid ziet men in de middeleeuwen drie oorzaken:Men kon bezeten zijn door de duivel of een boze geest. Gangbare remedie was het exorcismeEen lichamelijke oorzaak, bijvoorbeeld door een verkeerde balans van de lichaamssappen.Een geestelijke oorzaak, zoals angst, verdriet of te hard werken.
Zie meer op Wikipedia.org...