koninkrijk Juda

Het koninkrijk Juda (Hebreews: מַלְכוּת יְהוּדָה ) was in de tijd van de joodse Bijbel een natie gevormd door de stammen Juda, Simeon en Benjamin en bestond van 922 v.Chr. tot 586 v.Chr. Het koninkrijk Juda wordt vaak het Zuidelijk Koninkrijk genoemd om het te onderscheiden van het Noordelijk Koninkrijk (koninkrijk Israël). De hoofdstad van Juda was Jeruzalem. Juda had een oppervlakte van 8900 km².Het koninkrijk Juda ontstond nadat het koninkrijk Israël bij Sichem uiteenscheurde na onenigheid over de opvolging van koning Salomo. De bedoeling was dat Salomo's zoon Rechabeam de troonopvolger werd maar toen hij aankondigde dat hij Salomo's zware belastingdruk zelfs nog meer wilde opschroeven brak er een opstand uit. Aanvankelijk volgde alleen de stam Juda het huis van David en erkende Rehabeam als hun koning. De andere stammen kozen voor Salomo's vroegere generaal Jerobeam als nieuwe koning. Maar snel sloot de stam van Benjamin zich aan bij Juda. De stam van Simeon werd later samengevoegd met de stam van Juda en verloor zijn eigen identiteit.
Zie meer op Wikipedia.org...