Kingdom of Judah
Royaume de Juda
Juda (Reich)
Juda (hebräisch Jehūdāh יְהוּדָה) war ein historisch verbürgtes antikes Königreich im Süden
Israels (daher auch Südreich genannt). Eine exakte historische Zeitzuordnung ist bisher nicht möglich, da es zum biblischen Gründungsjahr 926 v.Chr. keine Bestätigung durch archäologische Funde gibt. Jedoch könnte das traditionelle in der Bibel erwähnte Stammesgebiet
Davids im Bergland von Benjamin und Juda den ursprünglichen Kern des Südreiches verkörpern. Erstmalig gesicherte Informationen sind ab 840 v.Chr. auf einer Stele des
aramäischen Königs Hazael zu finden, auf welcher das Haus Davids erwähnt wird. Nach der Bibel soll es bei der israelitischen Reichsteilung 926 v. Chr. aus dem legendären geeinten
Königreich Israel des
Saul, später David und
Salomon gleichzeitig mit dem nördlich angrenzenden Reich
Israel (das daher auch Nordreich genannt wird) entstanden sein.
Mehr unter Wikipedia.org...
Koninkrijk Juda
Het koninkrijk Juda (
Hebreews: מַלְכוּת יְהוּדָה ) was in de tijd van de joodse Bijbel een natie gevormd door de stammen
Juda,
Simeon en
Benjamin en bestond van
922 v.Chr. tot
586 v.Chr. Het koninkrijk Juda wordt vaak het Zuidelijk Koninkrijk genoemd om het te onderscheiden van het Noordelijk Koninkrijk (
koninkrijk Israël). De hoofdstad van Juda was
Jeruzalem. Juda had een oppervlakte van 8900 km².Het koninkrijk Juda ontstond nadat het
koninkrijk Israël bij
Sichem uiteenscheurde na onenigheid over de opvolging van koning
Salomo. De bedoeling was dat Salomo's zoon
Rechabeam de troonopvolger werd maar toen hij aankondigde dat hij Salomo's zware belastingdruk zelfs nog meer wilde opschroeven brak er een opstand uit. Aanvankelijk volgde alleen de stam Juda het
huis van David en erkende Rehabeam als hun koning. De andere stammen kozen voor Salomo's vroegere generaal
Jerobeam als nieuwe koning. Maar snel sloot de stam van Benjamin zich aan bij Juda. De stam van Simeon werd later samengevoegd met de stam van Juda en verloor zijn eigen identiteit.
Zie meer op Wikipedia.org...
Reino de Judá
O Reino de Judá limitava-se ao Norte com o
Reino de Israel Setentrional, a Oeste com a inquieta região costeira da
Filístia, ao Sul com o Deserto do Negueve, e a Leste com o
Rio Jordão e o
Mar Morto e o Reino de
Moabe. Era uma região montanhosa, fértil, relactivamente protegida de invasões estrangeiras (o território da Tribo de Judá manteve-se basicamente o mesmo durante os mais de 300 anos de sua existência). Sua capital era
Jerusalém, onde encontrava-se o Templo do Deus de Israel mandado construir pelo Rei Salomão para abrigar a
Arca da Aliança (ou Arca do Pacto).
Veja mais na Wikipédia.org...