Kilims ( gelim) are flat tapestry-woven carpets or rugs produced from the Balkans to Pakistan. Kilims can be purely decorative or can function as prayer rugs. Recently-made kilims are popular floor-coverings in Western households.

Bei einem Kelim (türkisch Kilim) handelt es sich um einen gewebten Teppich oder Wandbehang. Die Besonderheit besteht darin, dass der Schussfaden auf beiden Seiten des Kelim das Muster bildet. Das heißt, dass er, ähnlich der europäischen Gobelinweberei nicht mit durchgezogenem Schussfaden gewoben wird. Diese Art der Herstellung ist im Kaukasusgebiet, Iran, Kleinasien und auf dem Balkan beheimatet. Eine Besonderheit unter den Kelimteppichen ist der sogenannte Schlitzkelim. Hier wird bei geraden Musterabschnitten jeweils an genau der gleichen Kette der Schussfaden umgekehrt. So entsteht ein Schlitz im Gewebe.

Le kilim, également orthographié klim ou kélim (mot d'origine turque), est un tapis dépourvu de velours car il est brodé au lieu d'être noué. Le kilim est fabriqué dans diverses villes d'Anatolie et d'Iran (particulièrement Sanandaj).

Kilim - artystyczna tkanina dekoracyjna, dwustronna, wykonywana wełnianym wątkiem na osnowie wełnianej lub lnianej. Wykonywana w splocie płóciennym techniką płochową lub grzebyczkową na warsztatach pionowych lub poziomych. Wzór tkaniny tworzą gęsto zbijane i kryjące osnowę nitki wątku. Najprostszymi motywami dekoracyjnymi były pasy barwne lub wzory geometryczne oraz stylizowane ornamenty roślinne. Technika kilimu jest jedną z najstarszych w tkactwie wzorzystym, znana w starożotnym Egipcie, Grecji oraz w Azji (zwłaszcza wśród plemion koczowniczych), używano jej do dekoracji ścian i podłóg oraz do przykrywania mebli. W Europie kilim został rozpowszechniony we wczesnym średniowieczu. Na terenach Azji Środkowej na Kaukazie, w Iranie i Anatolii kilimy były dziełami sztuki ludowej. W Europie są wyrabiane w krajach słowiańskich, Rumunii i krajach skandynawskich. Na wyróżnienie zasługują kilimy ukraińskie i polskie, wśród których wyróżnia się kilimy ludowe oraz kilimy wykonywane w manufakturach dworskich, często wzorowane na gobelinach XVIII wieku. Wyroby poszczególnych ośrodków charakteryzowała własna skala barw i zasób form ornamentalnych. Polskie kilimy posiadają wzory o motywach roślinnych lub geometrycznych, często otoczone są bordiurą, cechuje je bogata skala kolorystyczna, od barw kontrastowych do pastelowych tonacji. W drugiej połowie XIX wieku ręcznie tkane kilimy zostały częściowo wyparte przez wyroby fabryczne, jednak wykonywane są nadal przez twórców ludowych.