isolate

adj. โดดเดี่ยว (syn. alone) n. คนหรือของที่แยกออกมาเพื่อจุดประสงค์ในการศึกษา vt. แยก (ความคิด, ปัญหา, สถานการณ์) (syn. separate); แยกตัวออกจากสังคมหรือกลุ่มคน, ปลีกตัวออก (syn. separate, detach, cut off); แยกสารตัวหนึ่งออกจากสารตัวอื่นๆ เพื่อใช้ในการศึกษา (syn. separate)

ปลีกออกไป

(ไอ'ซะเลท) vt. แยกออก,แยกตัวออก,ทำให้เป็นฉนวน. adj. ซึ่งแยกตัวออกต่างหาก. คำศัพท์ย่อย: isolator n. คำที่มีความหมายเหมือนกัน: separate,detach,quarantine

vt. ไอ๊โซเล็ท (ม.ปลาย)
1. แยกให้อยู่ต่างหาก : When a person has an infectious disease he is usually isolated.= เมื่อมีคนเป็นโรคติดต่อ ก็จะถูกกันให้อยู่ต่างหาก ; He lives in isolation.= เขาอาศัยอยู่โดดเดี่ยว