ioniserende straling

Ioniserende straling is straling die voldoende energetisch is om een elektron uit de buitenste schil van een atoom weg te slaan. Hierdoor krijgt het atoom in totaal een positieve lading in plaats van een neutrale lading, het atoom wordt geïoniseerd, wordt een ion.Om dit te kunnen doen moet de straling een voldoende hoge frequentie (of voldoende lage golflengte, immers "golflengte maal frequentie = snelheid licht")hebben. Want de energie van de fotonen, de deeltjes waarmee de straling beschreven kan worden, hangt hiermee samen. De energie van een foton is dan:E: Energie (J)h: constante van Planck (6,63 10-34 Js)ν: frequentie (s-1) Ionisatie kan op twee manieren gebeuren: direct of indirect. De directe wijze kan alleen plaatsvinden door geladen deeltjesstraling. De indirecte wijze gebeurt in stappen. Een ongeladen deeltje of een foton (elektromagnetische straling) gaat een reactie aan met een atoom of een atoomkern. Hierbij ontstaan geladen deeltjes die op hun beurt andere atomen ioniseren.
Zie meer op Wikipedia.org...