ion

zn. ion (scheikunde, natuurkunde)

ion (deeltje), een atoom met minder of extra elektronen.Ion (mythologie), stamvader van de Ioniërs.Ion (schrijver) uit de 5e eeuw v.Chr. in Griekenland.Ion (Euripides), tragedie.Ion (Plato) of Over de Ilias, een van zijn dialogen.Inclusief onderwijs
Zie meer op Wikipedia.org...

Een ion is een atoom of meerdere atomen die elektrisch geladen zijn door een gebrek aan, of overschot van, een of meer elektronen. Is het positief geladen spreekt men van een kation, is het negatief geladen spreekt men van een anion.Zouten die in water oplosbaar zijn, vormen daar vaak ionen, en wel in paren: een positief geladen (metaal)ion en een negatief geladen zuurrest(niet metaal)ion. Een voorbeeld is keukenzout in water: de vaste stof NaCl valt uiteen in Na+ en Cl-. Een uitzondering op het feit dat het positieve geladen ion een metaal is, vormt het ammonium-ion: ( NH4+ ) dat een positief geladen deeltje is. Ammonium bestaat uit de niet-metalen stikstof(N) en waterstof(H), zodat men zou verwachten dat het negatief is, terwijl het een positief ion vormt.
Zie meer op Wikipedia.org...

ion

ion

sub
[Phys] ion;
~ negative negatief ion, anion;
~ positive positief ion, kation;
~ hydrogene waterstofion;
~ atomic atoomion;
~es polymere polymere ionen;
emission de ~es ionenemissie;
theoria del ~es ionentheorie;
(ex)cambiator de ~es ionenwisselaar;
concentration de ~es ionenconcentratie;
equilibrio de ~es ionenevenwicht;
reaction de ~es ionenreactie;
antagonismo de ~es ionenantagonisme;
transporto de ~es ionentransport;
nube de ~es ionenwolk