Insanity, craziness or madness is a spectrum of behaviors characterized by certain abnormal mental or behavioral patterns. Insanity may manifest as violations of societal norms, including a person becoming a danger to themselves or others, though not all such acts are considered insanity. In modern usage insanity is most commonly encountered as an informal unscientific term denoting mental instability, or in the narrow legal context of the insanity defense. In the medical profession the term is now avoided in favor of diagnoses of specific mental disorders; the presence of delusions or hallucinations is broadly referred to as psychosis. When discussing mental illness in general terms, "psychopathology" is considered a preferred descriptor.

Als Wahnsinn oder Verrücktheit wurden in der Geschichte des Abendlandes bis zum Ende des 19. Jahrhunderts bestimmte Verhaltens- oder Denkmuster bezeichnet, die nicht der akzeptierten sozialen Norm entsprachen. Dabei bestimmten stets gesellschaftliche Konventionen, was als „Wahnsinn“ verstanden wurde: Der Begriff konnte dabei für bloße Abweichungen von den Konventionen (vgl. lat. delirare aus de lira ire, ursprünglich landwirtschaftlich „von der geraden Furche abweichen, aus der Spur geraten“), für geistige Störungen, bei denen ein Mensch bei vergleichsweise normaler Verstandesfunktion an krankhaften Einbildungen litt, bis hin zur Kennzeichnung völlig bizarrer und (selbst-)zerstörerischer Handlungen verwendet werden. Auch Krankheitssymptome, wie etwa jene der Epilepsie oder eines Schädel-Hirn-Traumas, wurden zeitweilig als Wahnsinn bezeichnet.

La folie désigne, en langage populaire, l'état d'une personne dont le discours et/ou les actions, le comportement ne semblent avoir aucun sens pour l'observateur. Elle peut être passagère ou perdurer, être provoquée ou exister à l'état de base. La folie, en terme psychiatriques, recouvre plusieurs réalités et des termes plus spécifiques sont utilisés par les spécialistes (schizophrénie, catatonie, paranoïa, ...).

Krankzinnigheid is een oude geneeskundige term. Men gebruikte deze term voor vrijwel alle mensen met een verstandelijke handicap en/of een psychiatrisch ziektebeeld die zich sterk afwijkend gedroegen. De letterlijke betekenis van het woord is iemand waarvan de zinnen (de geest, het verstand) krank (ziek) zijn. Naarmate men met de opkomst van de moderne psychiatrie (begin 20e eeuw) onderscheid ging maken tussen de verschillende ziektebeelden, raakte de term in onbruik. Zoals met zoveel aanvankelijk technische termen uit de psychiatrie veranderde de aanduiding 'krankzinnige' mettertijd in een scheldwoord, een synoniem voor gek. Voor krankzinnigheid ziet men in de middeleeuwen drie oorzaken:

1. Men kon bezeten zijn door de duivel of een boze geest. Gangbare remedie was het exorcisme
2. Een lichamelijke oorzaak, bijvoorbeeld door een verkeerde balans van de lichaamssappen.
3. Een geestelijke oorzaak, zoals angst, verdriet of te hard werken.

A loucura ou insânia é tradicionalmente um certo comportamento que adentra uma zona de perigo, uma região em que o indivíduo arrisca a si mesmo e aos outros. Esta "região" está geralmente ligada a tabus sociais, como o da autoridade paterna, por exemplo. A tragédia grega e Shakespeare se referem freqüentemente à loucura neste sentido.