Infuła (
łac. infula) – nakrycie głowy u
Rzymian, biała lub czerwona opaska wełniana noszona przez kapłanów. Atrybut kapłański podobnie jak
mitra. Była również wzmiankowana w Starym Testamencie, czego pokłosiem jest obraz przy jednym z ołtarzy w bazylice św. Piotra na Watykanie w Rzymie. Od
XIII w. w Kościele rzymskokatolickim nakrycie głowy
biskupów, infułatów i opatów w formie wydłużonej czapki składającej się z dwóch wysokich, połączonych ze sobą trójkątów (cornua, według papieża
Innocentego III symbolizujących
Stary i
Nowy Testament), z opadającymi z tyłu dwiema wstążkami (vittae). Jest najczęściej koloru białego i zasadniczo nie powinna posiadać ozdób. Określa się ją także mianem mitry simplex. Biskupi używają jej podczas pogrzebów, w Wielki Piątek oraz podczas koncelebry z papieżem. Oprócz biskupa wolno ją nosić trzy razy do roku uprzywilejowanym
prałatom –
infułatom. Używają jej jednak nagminnie z pominięciem tej zasady, nawet w obecności biskupów, co niegdyś było niedopuszczalne, chyba że infułat piastował funkcję archidiakona w kapitule. W Polsce nuncjusz J. Kowalczyk w jednym z pism publikowanych w polskim wydaniu L'Osservatore Romano piętnował ten zwyczaj, przypominając iż możliwość używania infuły przez tzw. infułatów (protonotariuszy apostolskich) została zniesiona krótko po Vaticanum II. Można jednak mniemać, iż infułaci w obecności biskupa używają infuły za jego przyzwoleniem, a być może nawet na polecenie, sprzeczne z w/w regułami.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...
Las ínfulas son una parte de la
mitra, el típico sombrero utilizado por los
obispos de la Iglesia Católica y otras confesiones cristianas.Las ínfulas son dos piezas de tela que partiendo de la parte posterior de la mitra a la altura de la nuca descienden por la espalda. En su uso moderno, las ínfulas son adornadas por una simple cruz o bien reflejan la misma decoración de la propia mitra. Es común entre los obispos tener su propio emblema sobre las mismas.
Ver más en Wikipedia.org...