inflammation

zn. ontsteking; ontbranding

Ontsteking is een reactie van het lichaam op beschadiging van weefsel of op prikkels van buiten. Dit kan door een microbiologische prikkel (bacteriën, virussen, schimmels), chemisch (irriterende stoffen enz.), fysisch (hitte, ioniserende straling, UV-straling etc.) maar ook het gevolg zijn van een auto-immuun reactie van het lichaam zoals onder meer bij reuma kan voorkomen. Een ontsteking heeft als doel het verwijderen van het schadelijke agens en het herstellen van de schade.
Zie meer op Wikipedia.org...

Ontsteking

ontvlamming

sub
1 ontbranding, ontvlamming;
~ spontanee zelfontbranding
2 [Med] ontsteking, brand, vurigheid;
~ del retina netvliesontsteking;
~ del aure(s) oorontsteking;
~ del hepate/ficato leverontsteking;
~ del lingua tongontsteking;
~ labial lipontsteking;
~ pulmonar longontsteking;
~ maxillar kaakontsteking