In
grammar, infinitive is the name for certain verb forms that exist in many languages. In the usual (traditional) description of
English, the infinitive of a verb is its basic form with or without the
particle to: therefore, do and to do, be and to be, and so on are infinitives. As with many linguistic concepts, there is not a single definition of infinitive that applies to all languages; however, in languages that have infinitives, they generally have most of the following properties:In most of their uses, infinitives are
non-finite verbs.They function as other
lexical categories — usually
nouns — within the clauses that contain them, for example by serving as the subject of another verb.They do not represent any of the verb's
arguments (as employer and employee do).They are not
inflected to agree with any subject, and their subject, if they have one, is not
case-marked as such.They cannot serve as the only verb of a declarative sentence.They are the verb's
lemma,
citation form, and/or name; that is, they are regarded as its basic uninflected form, and/or they are used in giving its definition or conjugation.They do not have
tense,
aspect,
moods, and/or
voice, or they are limited in the range of tenses, aspects, moods, and/or voices that they can use. (In languages where infinitives do not have moods at all, they are usually treated as being their own non-finite mood.)They are used with
auxiliary verbs.
See more at Wikipedia.org...
Bezokolicznik (łac. infinitivus) to forma
czasownika, która wyraża czynność lub stan w sposób abstrakcyjny, zazwyczaj bez określania
czasu,
rodzaju,
liczby,
osoby,
trybu,
strony i
aspektu. W niektórych językach może jednak wyrażać niektóre z tych kategorii, np. w łacinie istnieją bezokoliczniki wyrażające czas i stronę, a w
grece klasycznej dodatkowo także aspekt. Istnieją też języki (np.
nowogrecki lub
bułgarski) pozbawione form bezokolicznika.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...
De onbepaalde wijs of (
Romaans) infinitief is een
werkwoordsvorm die niet
vervoegd is naar persoon of getal. Vooral in het onderwijs wordt de infinitief ook wel "het hele werkwoord" genoemd.In het Nederlands wordt de infinitief in het algemeen gevormd door aan de
stam de uitgang -en toe te voegen. Eventueel wordt daarbij een
medeklinker verdubbeld of
stemhebbend gemaakt of een dubbele
klinker enkel geschreven:buig-en, lop-en, schrijv-en, werk-en.Er is één werkwoord met twee infinitieven, namelijk zijn/wezen.
Zie meer op Wikipedia.org...
Free Download Now!
