In the broadest sense, the term impact crater can be applied to any depression, natural or manmade, resulting from the high velocity impact of a projectile with a larger body. In most common usage, the term is used for the approximately circular depression in the surface of a planet, moon or other solid body in the Solar System, formed by the hypervelocity impact of a smaller body with the surface. In contrast to volcanic craters, which result from explosion or internal collapse, impact craters typically have raised rims and floors that are lower in elevation than the surrounding terrain. Impact craters range from small, simple, bowl-shaped depressions to large, complex, multi-ringed impact basins. Meteor Crater is perhaps the best-known example of a small impact crater on the Earth.

Ein Einschlagkrater, auch Impaktkrater genannt, ist eine zumeist annähernd kreisförmige Senke auf der Oberfläche eines erdähnlichen Planeten oder eines ähnlich festen Himmelskörpers, die durch den Einschlag – den Impakt – eines anderen Körpers wie eines Asteroiden oder eines hinreichend großen Meteoroiden entsteht. Nach den gefundenen Resten solcher Impaktoren, den Meteoriten, spricht man auch von einem Meteoritenkrater.

Un cratère d'impact est la dépression de forme plus ou moins circulaire issue de la collision d'un objet sur un autre de taille suffisamment grande pour qu'il ne soit pas complètement détruit par l'impact. L'expression est particulièrement utilisée en astronomie pour désigner le résultat de la collision d'objets célestes (un astéroïde ou une comète impactant une planète par exemple).

En nedslagskrater, meteoritkrater, krater, är en vanligen cirkelformad fördjupning i en planets, månes eller småplanets yta som orsakats av en kollision med en mindre himlakropp, såsom en meteorid, asteroid eller komet. På jorden bildas ofta en kratersjö i en sådan krater och i större nedslagskratrar bildas ofta en ö eller till och med en ring av öar i kraterns centrum.

Krater uderzeniowy – owalne zagłębienie (lub znieksztalcenie) na powierzchni Ziemi lub innego ciała niebieskiego spowodowane upadkiem meteorytu. Na Ziemi do tej pory odkryto około 160 dużych kraterów. Najstarszy z nich to krater Vredefort w Południowej Afryce o średnicy 180 km a liczący sobie około 2,5 miliarda lat. Największy znaleziony na Ziemi krater leży pod lądolodem Antarktydy, na Ziemi Wilkensa, mierzy ponad 500 km średnicy i liczy sobie 250 milionów lat. Asteroida, która wybiła ten krater miała przypuszczalnie 40 km średnicy i spowodowała zarówno Wielkie Wymieranie z przełomu Permu i Triasu jak i zainicjowała rozpad superkontynentu Gondwany.