W filozofii badanie ignorancji jest zespolone z badaniem wiedzy i oba te zagadnienia są kluczowe dla epistemologii. Filozofie świeckie generalnie potępiają ignorancję ma to miejsce np. w Opowieści Wigilijnej. Również islam postrzega ignorancję (ar. dżahilīja) jako zło. "Szukaj wiedzy, nawet aż w Chinach" - powiedział Mahomet.

たとえば、闇（やみ）について、多くの人は「闇は存在する」と漠然と考えている。しかし、闇に光が当たると、闇はたちまち消えうせる。闇がどこか別のところに移動したわけではない。つまり、闇は始めから存在しなかったということである。闇は「光の欠如」ということであって、闇と呼ばれる「なにか」が存在するわけではない。

精神的な「苦しみ」についても、同じようにとらえることができる。智慧の光によって、苦しみはたちまち姿を消す。苦しみが、何か実体を伴って存在しているわけではない。

Исторически невежеством отличались представители низших классов общества.

Некоторые ученые полагают, что религиозность сродни невежеству («религия — опиум для народа»); однако другие отвергают эту точку зрения.

En filosofía el estudio de la ignorancia va parejo al estudio del conocimiento, siendo ambos parte central de la epistemología. La filosofía secular condena generalmente la ignorancia al modo ilustrado en la obra clásica Canción de Navidad donde el fantasma de las navidades presentes enseña a Scrooge las personificaciones en forma de niños de la ignorancia y la miseria, señalando a la primera como la más dañina.