idealism

Idealizm ma cztery znaczenia, dwa potoczne i dwa filozoficzne:Idealizm to naiwna wiara, że wszystko dzieje się lub chociaż powinno się dziać tak, jak to wynika z publicznie deklarowanych norm. W tym sensie idealizm jest swoistą odmianą naiwności. Idealista w tym sensie wierzy, że wszyscy ludzie są "dobrzy", zachowują się przyzwoicie i nigdy nikomu nie czynią krzywdy bez powodu.Idealizm to wiara w nadrzędność norm moralnych i prawnych nad twardą rzeczywistością dnia codziennego. W tym sensie idealizm jest pokrewny romantyzmowi. Idealista w tym sensie to człowiek kierujący się owymi nadrzędnymi, w jego przekonaniu, zasadami, wbrew opinii innych ludzi i często ze szkodą dla własnych interesów.Idealizm ontologiczny to każdy system filozoficzny głoszący realność świata idei i nierealność bądź wtórność świata materialnego w stosunku do idei. W skrajnych postaciach (spirytualizm) odrzuca w ogóle istnienie świata materialnego, uważając go za złudzenie. Znanym spirytualistą był np George Berkeley.Idealizm epistemologiczny  (poznawczy) to każdy system filozoficzny, który głosi całkowitą niemożność bezpośredniego poznania rzeczywistości i twierdzący, że jedyne, co jest nam bezpośrednio dane, to nasze własne myśli i uczucia. W skrajnej postaci idealizm poznawczy głosi, że nie ma sposobu, aby wyjść poza własną jaźń, a zatem dla każdego jego świat składa się wyłącznie z niego samego oraz jego własnych myśli i uczuć. Najbardziej znani idealiści poznawczy to: George Berkeley, Fryderyk Nietzsche oraz w pewnym sensie Kartezjusz.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

Idealismul este o orientare fundamentală în filozofie. Ca orientare monistă (spre deosebire de ontologiile dualiste sau pluraliste ea se opune materialismului prin soluţia pe care o dă raportului dintre spirit şi materie sub aspectul primordialităţii. Grupările idealiste ale filozofilor consideră astfel ca fiind primordial sub aspectul cronologic şi cauzal, spiritul. Orientarea idealistă consideră materia ca fiind factorul secund, dependent de spirit sau chiar neagă existenţa materiei.Pentru idealişti tot ce există, există în consecinţă datorită spiritului.In interiorul idealismului s-au ramificat două suborientări: una consideră că entitatea primordială, spiritul este ceva situat in afară şi independent de conştiinţa individuală - acesta fiind idealismul obiectiv - iar cealaltă consideră că esenţa lumii nu există decât ca spirit al individului şi tot ce există în lume nu este decât produsul conştiinţei individuale din care omul nu poate ieşi orice ar face - acesta fiind idealismul subiectiv.
Mai multe la Wikipedia.org...

Идеализмът, наричан още "Линия на Платон", е философско учение, според което първично е съзнанието и духа, а природата, материята, битието е вторично, т.е. духовното начало е по-значимо от материята.
 Вижте повече на Wikipedia.οrg… 

Idealisme er både en betegnelse for en generel tilgang til verden og for bestemte filosofiske standpunkter.Hvis man er idealistisk, betegner dette i almindelig sprogbrug, at man handler ud fra idealer. Dvs. at man ikke bøjer sig for de faktiske forhold i verden, men forsøger at omforme disse efter ens egne ideer. Især bruges begrebet på denne måde inden for politik. Idet idéer for det meste opfattes som åndelige og ikke materielle, kan der spores en sammenhæng mellem den ovennævnte betydning og betydningen inden for metafysikken. Her betegner idealismen den filosofiske retning, der anser det sjælelige/åndelige/psykiske for det eneste eksisterende. (Se det_psykofysiske_problem).
Se mere på Wikipedia.org...

Az idealizmus köznapi értelemben olyan eszmerendszer, amely a világban közvetlenül nem tapasztalható, nem érzékelheto elvek, eszmék („ideálok”) létezésében és igazságában hisz (pl. Isteni gondviselés, a társadalom jobbítása, lovagi erények stb.) Az idealizmus hívei az idealisták. Az idealizmus kifejezés a filozófiából származik, ahol azonban a köznapitól eltéro értelemben használatos - lásd: Filozófiai idealizmus!
További információt lásd Wikipedia.org...