Początkowo hrabia sprawował władzę tylko militarną, jako lokalny dowódca i zwołujący pospolite ruszenie, później był także przedstawicielem króla lub cesarza w sprawach sądowych, skarbowych i administracyjnych. System podziału na hrabstwa przyjął się we wszyskich krajach podległych Świętemu Cesarstwu Rzymskiemu a także po podboju normandzkim w Anglii, Wielkiej Brytanii i innych krajach anglosaskich. Hrabstwa leżące na rubieżach cesarstwa pełniące szczególną rolę, zwłaszcza militarną, nazywane były marchiami, a ich zwierzchnik nosił tytuł margrabiego, t.j. hrabiego marchii, wyższy rangą od zwykłego hrabiego.