high

επίρ. ψηλά

επίθ. υψηλός, έξοχος, μέγας

(Lex**) υψηλός

Ουσ. το υψηλότερο σημείοΕπίθ. ψηλός, //
ανυψωμένος, σηκωμένος//
ανώτερος, υπέροχος//
υπεροπτικός//
οξύς, //
έντονος//
ακριβός//
διαπεραστικός//
μεθυσμένος , πίτα (μτφ.)//
μεγάλος σε ποσότητα ή έντασηΕπίρρ. ψηλά

υψηλός, ψηλός, ύψη, ψηλά, ακριβά, ανώτερος, καλός, πλούσια

ψηλός