harmonic

bn. harmonisch (goed gecoördineerd met de compositie)

zn. harmonische klank (goed gecoördineerd met de compositie)

Een Harmonische is een frequentie die een aliquot, een geheel veelvoud, is van van de grondfrequentie. De grondfrequentie is de laagste (eigen)frequentie die een systeem van nature vertoont.Een eigenfrequentie van een systeem is een frequentie die dat systeem van nature kan vertonen. Als een systeem slechts in één frequentie kan bewegen, slechts één eigenfrequentie heeft, zoals een slinger, doet dat systeem dat in de grondfrequentie. Als een systeem meerdere eigenfrequenties heeft, zoals een opgespannen snaar, dan zijn de hogere frequenties de harmonischen van de laagste eigenfrequentie. De laagste frequentie wordt afhankelijk van het vakgebied o.a. "fundamentele frequentie", "basisfrequentie" of "grondtoon" genoemd. De overige harmonischen noemt men reine boventonen.
Zie meer op Wikipedia.org...

harmonische

adj
1 [Mus] harmonisch;
tono ~ harmonische toon, boventoon;
unda ~ harmonische golf;
distortion/distorsion ~ harmonische vervorming;
oscillationes/vibrationes ~ harmonische trillingen
2 harmonisch, harmonieus;
formar un unitate ~ een harmonisch geheel vormen
3 [Math] harmonisch;
analyse (-ysis) ~ harmonische analyse;
progression ~ harmonische reeks;
proportion ~ harmonische evenredigheid;
function ~ harmonische functie