harmonic

In acoustics and telecommunication, the harmonic of a wave is a component frequency of the signal that is an integer multiple of the fundamental frequency. For example, if the frequency is f, the harmonics have frequency 2f, 3f, 4f, etc. The harmonics have the property that they are all periodic at the signal frequency. Also, due to the properties of Fourier series, the sum of the signal and its harmonics is also periodic at that frequency.
See more at Wikipedia.org...

Bien souvent appelés Harmoniques. Les courants électriques dans les réseaux électriques sont de type périodiques, mais pas toujours sinusoïdaux. Or, on sait qu'une onde périodique peut être décomposée par décomposition en série de Fourier en une suite d'ondes sinusoïdales dont la fréquence est un multiple de la fréquence fondamentale (en général 50 ou 60 Hz). On distingue donc entre la composante fondamentale (à la fréquence du réseau) de ses courants, et les courants harmoniques qui viennent s'additionner à la composante fondamentale pour donner au courant sa forme non sinusoïdale.
Pour la suite, voir Wikipédia.org…

Eine Harmonische ist in der Akustik und Technik ein ganzzahliges Vielfaches einer Grundfrequenz. Als Funktion der Zeit beschreibt die Harmonische einen rein sinusförmigen Verlauf. Harmonische spielen sowohl in der Musik wie auch in der Mechanik, Elektrotechnik und Optik eine Rolle. In der Musik werden sie meist als Oberton bezeichnet, siehe diesen Artikel für anschauliche Beispiele.
Mehr unter Wikipedia.org...

Składowa harmoniczna (alikwot, z łac. aliquot – kilka) – część składowa dźwięku muzycznego o przebiegu sinusoidalnym i częstotliwości gdzie jest częstotliwością tonu podstawowego, natomiast jest liczbą naturalną większą od 1. Długości fal kolejnych składowych harmonicznych są elementami szeregu harmonicznego.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

Een Harmonische is een frequentie die een aliquot, een geheel veelvoud, is van van de grondfrequentie. De grondfrequentie is de laagste (eigen)frequentie die een systeem van nature vertoont.Een eigenfrequentie van een systeem is een frequentie die dat systeem van nature kan vertonen. Als een systeem slechts in één frequentie kan bewegen, slechts één eigenfrequentie heeft, zoals een slinger, doet dat systeem dat in de grondfrequentie. Als een systeem meerdere eigenfrequenties heeft, zoals een opgespannen snaar, dan zijn de hogere frequenties de harmonischen van de laagste eigenfrequentie. De laagste frequentie wordt afhankelijk van het vakgebied o.a. "fundamentele frequentie", "basisfrequentie" of "grondtoon" genoemd. De overige harmonischen noemt men reine boventonen.
Zie meer op Wikipedia.org...