H
Backspace
Backspace jest klawiszem na
klawiaturze, który w
maszynach do pisania przesuwał karetkę jedna pozycję wstecz. W komputerze klawisz Backspace usuwa znak przed stojący przed kursorem tekstowym i przesuwa ten kursor jedną pozycję do tyłu.W maszynach do pisania maszynistka mogła wpisać na przykład małą literę A z akcentem (á) poprzez wpisanie a, wciśnięcie Backspace i wciśnięcie klawisza z akcentem. Wciśnięcie klawisza Backspace na klawiaturze komputera wygeneruje kod ASCII 08, BS lub Backspace, które usuną poprzedni znak. Kod ten można uzyskać także poprzez wciśnięcie kombinacji
Ctrl-H. Niektóre terminale komputerowe nieposiadające funkcji usuwania poprzedniego znaku i cofania kursora tekstowego po wciśnięciu Backspace wyświetlą symbol ^H. Ta sekwencja często jest używana przez bardziej zaawansowanych użytkowników komputera do humorystycznego podkreślenia - usunięcie popełnianej gafy.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...
Kwaterniony
Plik naglówkowy
Pliki nagłówkowe – przy kompilatorze
języka C i pochodnych (
C++ itp.) pliki źródłowe o
rozszerzeniu "h" (w
C++ powinno się dla odróżnienia stosować "hpp", ale w praktyce najczęściej spotykane jest nadal rozszerzenie "h") zawierające opis interfejsu modułu: deklaracje zmiennych, funkcji, klas i innych struktur danych. Używa się ich po to, by nie trzeba było przy każdej najmniejszej zmianie w implementacji jednego modułu rekompilować wszystkich innych odwołujących się do niego. W nowszych językach takich jak
Java czy C# nie ma już potrzeby stosowania plików nagłówkowych.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...
Stala Plancka
Ænima
© W niniejszym artykule wykorzystano materialy pochodzace z
Wikipedia® i posiada on Powszechna
Licencje Publiczna GNU
H
Заглавен файл
Заглавните файлове в C++ са файлове, които обикновено съдържат прототипи на
функции и декларации на класове. В тях рядко има истински код на тяло на функция. За да ползвате повечето функции на C++, трябва да включите чрез директивата #include съответните заглавни файлове (например за потоците cin и cout ви трябва файлът iostream, а за функциите cos, sqr, sqrt, sin и други математически ще е необходим заглавния файл math.h). По принцип заглавните файлове са с разширение.h, но „новите“ заглавни файлове, изполващи полето std, нямат разширение изобщо.Ако правите собствен клас или колекция от функции (библиотеки), които искате да използвате и в други проекти, е наложително да се уверите, че заглавния файл е прочетен само веднъж от компилатора, защото не може да имате няколко еднакви дефиниции/декларации на функция или клас. Това може да се направи по два начина. Първият, по-лесен, е като сложите #pragma once в началото му. За съжаление, само по-новите компилатори „разбират“ това. Ако по този начин не става (програмата дава грешка при компилиране), тогава трябва да приложите втория начин. Измислете някакъв уникален идентификатор, например CSTRING_CLASS_HEADER_DEFINED или нещо подобно, и най-отгоре на файла напишете следното:ifndef <ИДЕНТИФИКАТОР>
define <ИДЕНТИФИКАТОР>
В края на файла просто сложете:endif
Така сте сигурни, че файлът ще бъде прочетен само веднъж. Между другото, трябва да направите същото и за файла, в който се намира реализацията на вашия клас/функции, но използвайте друг идентификатор.
Вижте повече на Wikipedia.οrg…
H
Kvaternioner
Plancks konstant
Plancks konstant (også kaldet Plancks virkningskvant) er en naturkonstant (symbol: ) som angiver grænsen for hvornår den klassiske mekanik må erstattes af en kvantemekanisk naturbeskrivelse, nemlig når den virkning som knytter sig til et fænomen er af samme størrelsesorden som eller mindre. Konstanten er opkaldt efter fysikeren
Max Planck, som var en af
kvantemekanikkens grundlæggere. Senere har det vist sig at størrelsen (ofte kaldet Diracs konstant efter fysikeren
Paul Dirac, udtales "h-streg") er mere fundamental.
Se mere på Wikipedia.org...
H
H og h (
H med
cirkumfleks) er den ellevte
bokstaven i
Esperanto sitt
alfabet. Den har lydverdien /x/, altså den samme som «ch» har i
Bach. Den er den minst brukte av Esperanto sine fem «spesial
konsonanter». I begynnelsen ble h ofte brukt til å representere «ch» fra greske lånord, men ettersom denne lyden er blitt til /k/ i de fleste europeiske språk, ble h fjernet fra mange lånord med gresk opphav til fordel for k. Denne endringen var stort sett fullført før
Første verdenskrig. H brukes fortsatt i en del lånord som ikke er av gresk opphav, samt i en del greske lånord, der dette ordet er i et minimalt par med et annet, og det er kun h-en som skiller dem fra hverandre fonetisk. F.eks. horo (kor) og koro (hjerte).
Les mer på Wikipedia.org...