ground

f. yere sermek, yere indirmek, karaya oturtmak, topraklamak, çakmak, hareket izni vermemek, dayandırmak, dayanmak, kurmak

s. çekilmiş, öğütülmüş, buzlu, tortulu

i. yer, sebep, toprak, kara, temel, dayanak, dip, zemin, neden, saha, topraklama

ök. yer, toprak, zemin, cüce

f. bilemek, öğütmek, ezmek, zımparalamak, gıcırdatmak, çalmak, çektirmek, üzmek, sıkıştırmak, ezilmek, çekmek, ineklemek

yer

v.toprakla:n.zemin,yer

yer, zemin; toprak; alan, saha; zemin; temel, esas,(gemi) karaya oturmak; karaya oturtmak; (uçak vb.) yerde kalmaya zorlamak, kalkisina olanak tanimamak; toprak hatti baglamak

1. zemin
2. zeminlemek