De grondtoon van een complex geluid (bijvoorbeeld de toon van een
muziekinstrument) is meestal de laagste
frequentie die wordt geproduceerd bij aanstrijken, aanslaan of aanblazen. Dit is normaliter de waargenomen
toonhoogte. De in een samenklank ervaren grondtoon laat zich verklaren uit de theorie van
som- en
verschiltonen, die aantoont, welke tonen verdubbeld en daarmee als grondtoon hoorbaar worden.Bij een aan twee zijden ingeklemde
snaar is de grondtoon die
frequentie waarbij precies 1/2
golflengte op de lengte van de snaar past en de golfbuik van de uitslag op het midden van de snaar ligt.
Zie meer op Wikipedia.org...