flat

zn. flat, woning; een plat voorwerp; oppervlak; vlakte; platte band, beland; mineur (in muziek)

bw. plat; compleet; zeker; precies; zonder rente

bn. plat, vlak; vierkant; standaard; verschaald; mat; te laag; flat, etage; mol

| Een flat, flatgebouw of appartementencomplex is een gebouw met meerdere woonlagen (verdiepingen of etages). Het woord is afgeleid van het Engelse woord flat dat echter alleen appartement betekent en niet flatgebouw.De woningen in een flat worden meestal ook aangeduid met 'flat' of met appartement. Een woning die meerdere woonlagen beslaat, bijvoorbeeld een slaapverdieping boven de woonverdieping, wordt in Nederland maisonnette genoemd.
Zie meer op Wikipedia.org...

Het molteken in de muziek, een ♭ of ronde 'b', wordt op de lijn van de notenbalk geplaatst van de noot die men chromatisch een halve toon wil verlagen. Dit is de normale muzieknotatie als men binnen een toonsoort het gebruikelijke toonafstandsschema wil handhaven, of wanneer men juist van het schema binnen de gestelde toonsoort wil afwijken. De benaming van een verlaagde toon eindigt op -es. Het ongedaan maken van een eerder in de maat of in de toonsoort voorkomende mol geeft men aan met een herstellingsteken.
Zie meer op Wikipedia.org...

Ondiepe schaal of kist, waarin grote hoeveelheden zaailingen worden gekweekt.

mat; plat; vlak

appartement