experimental

bn. experimenteel

Proefondervindelijk

experimenteel

1. empirisch, experimenteel

adj
proefondervindelijk, experimenteel, proef...;
methodo ~ experimentele methode;
scientia ~ experimentele wetenschap;
physica ~ experimentele fysica;
chimia ~ experimentele scheikunde;
missile ~ proefraket;
schola ~ experimenteerschool;
interprisa ~ proefbedrijf;
stadio ~ proefstadium;
phase ~ experimentele fase;
animal ~ proefdier