expendable launch system

An expendable launch system uses an expendable launch vehicle (ELV) to launch a payload into outer space. This type of launch vehicle is designed to be used only once, and its components are not recovered after the launch. The vehicle typically consists of several rocket stages, discarded one by one as the vehicle gains altitude and speed.
See more at Wikipedia.org...

Dans le domaine astronautique, un lanceur est une fusée capable d’envoyer une charge utile dans l’espace. Cela peut être un satellite artificiel en orbite par exemple, ou une sonde spatiale qui quitte l’attraction terrestre.
Pour la suite, voir Wikipédia.org…

Eine Trägerrakete ist eine Rakete, die dem Transport von Menschen und/oder Nutzlasten in Umlaufbahnen dient und somit ein System zum Betrieb von Raumfahrt ist. Die Nutzlast befindet sich fast immer unter einer Nutzlastverkleidung, die diese vor und während des Starts vor äußeren Einflüssen schützt. Mittels Trägerraketen wie der amerikanischen Atlas, Titan, Saturn, sowie der sowjetischen Wostok, Woschod, Sojus und der chinesischen Langer Marsch 2E wurden und werden auch Menschen in den Weltraum befördert. Auch der ausschließlich bemannt startende amerikanische Space Shuttle gilt als eine Trägerrakete, da er ebenfalls dem Transport von Menschen und Lasten in den Weltraum dient.
Mehr unter Wikipedia.org...

Rakieta nośna – to rakieta przeznaczona do wynoszenia ładunków w przestrzeń kosmiczną.Przeważnie stosuje się rakiety wielostopniowe (składające się z kilku połączonych ze sobą przy starcie członów, z których każdy ma własny silnik rakietowy i zapas paliwa), pozwalające na uzyskanie łącznego ciągu potrzebnego do wyniesienia określonej masy użytecznej na orbitę wokółziemską (czyli uzyskanie pierwszej prędkości kosmicznej) lub w głęboki kosmos (czyli uzyskanie drugiej prędkości kosmicznej).
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

In astronautica, il vettore o lanciatore è il razzo che invia nello spazio un certo carico utile.In realtà non si tratta quasi mai di un semplice razzo, ma di una serie di stadi (2 o 3) indipendenti, ognuno dei quali fornisce la spinta soltanto per una parte del viaggio complessivo: ci può essere uno stadio che porta il carico utile dalla Terra all'orbita, uno che gestisce i cambi di orbita, un altro ancora che gestisce la traiettoria al di fuori dell'orbita terrestre, ecc. Di tutto il "razzo" che si vede sulla rampa di lancio, il carico utile occupa soltanto la punta (propriamente detta ogiva): tutto il resto, in sostanza, è carburante per mandare nello spazio l'ogiva e il carico utile al suo interno. Il razzo vettore è progettato per raggiungere la velocità di fuga.
Per saperne di più visita Wikipedia.org...