execution

zn. (het) uitvoeren; tot uitvoering brengen; executeren, een persoon doden volgend op en in overeenkomst met een juridisch proces; proces waarbij een computer de instructies van een computerprogramma uitvoert (Computers); proces van verwerking van een computerprogramma

De doodstraf is naar de huidige (binnen de Europese rechtspraak gebruikte) definitie een uitvoering van een door een rechter opgelegde straf, inhoudende het ter dood brengen van de gestrafte, waarbij de uitvoering is vastgelegd en onder controle wordt gehouden. Het uitvoeren van de straf (dit wordt een executie genoemd) is van te voren voorzien door de dader te berechten en te veroordelen. De ter dood veroordeelde wordt voorgaand aan de executie gevangengehouden. Op de dag van de executie wordt de veroordeelde overgebracht naar de plaats waar het vonnis wordt uitgevoerd. Vervolgens vindt de executie plaats volgens een vastgesteld protocol door een door de overheid bevoegd persoon (de beul).
Zie meer op Wikipedia.org...

uitvoering

sub
1 uitvoering, tenuitvoerlegging/brenging, volbrenging, realisering;
~ de un sententia tenuitvoerlegging van een vonnis;
~ de un sonata uitvoering van een sonate;
dar ~ a uitvoering geven aan
2 [Jur] executie, beslaglegging
3 executie, terechtstelling;
~ al furca ophanging, opknoping;
poste de ~ executiepaal;
peloton de ~ executiepeloton