Nederland heeft sinds de Deltawerken nog twee natuurlijke estuaria: de Westerschelde (monding van de Schelde) en de Eems-Dollard (monding van de Eems). Wat nu het havengebied langs de Nieuwe Waterweg van Rotterdam is, was ooit het estuarium van de Maas, waarin sinds de romeinse tijd ook de Rijn grotendeels in uitmondde (Waal-Merwede, Nederrijn-Lek). De overige Zeeuwse en Zuid-Hollandse estuaria zijn groot door herhaaldelijke middeleeuwse stormvloeden: het zijn zeker niet allemaal verbrede riviermondingen (Haringvliet (zeearm), Grevelingen, Hollands Diep, Oosterschelde, Westerschelde). Door de sluizen in het Haringvliet voor het getij te openen, kan men dit als Rijn-Maas-estuarium laten functioneren.