eponim

Eponim (gr.  eponymos – "dawca imienia, nazwy") – osoba, historyczna lub fikcyjna, człowiek, bóg, heros, rzadziej zwierzę lub przedmiot, od którego wzięła się nazwa jakiejś innej rzeczy, zjawiska, miejsca, np. harpagon – ‘osoba skąpa’ (od imienia bohatera Skąpca Molière’a), sodoma i gomora – ‘siedlisko występku, gniazdo rozpusty, niemoralności, grzechu, bezbożności’ (od nazw biblijnych miast).
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

v. eponim

s. m., adj. m., pl. eponími; f. sg. eponímă, pl. eponíme

-Ă,
eponimi, -e, s.m., adj.
1. S.m. Magistrat care, în antichitate, dădea numele său anului.
2. adj. Care dă numele său unui oraş, unei regiuni etc. - Din fr. éponyme.

I. adj. care dă numele său unui loc, unui oraş etc.
II. s. m.
1. (ant.) magistrat care dădea numele său anului; primul dintre cei nouă arhonţi ai Atenei sau unul dintre cei doi consuli ai Romei, care dădea numele său anului.
2. termen pentru desemnarea unei staţiuni arheologice unde a fost cercetată prima dată o cultură materială şi care, ca urmare, a dat numele culturii. (fr. eponyme, gr. eponymos)