entbinden
teslim etmek, iletmek, dağıtmak, vermek;...
{
deliver
}
serbest bırakmak, salıvermek, koyvermek,...
{
release
}
temize çıkarmak, aklamak, affetmek,...
{
absolve
}
bırakmak, işten atmak, işten çıkarmak,...
{
dismiss
}
entbinden
(intr.) (niederkommen) do^urmak, vazihamlet-mek; (tr.) l. (e-e Frau) dogurtmak 2. (e-r Verpflichtung) bsden affetmek; muaf tutmak; muafiyet vermek; istisna, ibra etm.;elinden almak;Sfe wurden ihres Treueides entbunden. Sadakat yemininden ibra olundular. Seine Frau ist heute von e-m Jungen entbunden worden. Karisr, bugün bir erkek cocugu dünyaya getirdi. ^ung / vazihamil, (do^um) ^ungs.an8talt/, ^ungs.he^m n dogumevi 2ungs.-stuhl m fr. ebenin örekesi
entbinden
v. ent'bindın
serbest bırakmak; (çocuk) doğurmak
entbinden
" muaf tutmak; doğurtmak; (çocuk) doğurmak"
entbinden
muaf tutmak(AKK.-DAT.)