Natuurkundig In algemene zin is energie het vermogen om verandering te veroorzaken. De natuurkundige energie van een systeem is de totale hoeveelheid
arbeid die moet worden verricht om vanaf een grondtoestand tot de huidige situatie te komen. Bijvoorbeeld hoeveel werk het kost om een zwaar voorwerp vanaf de grond op een tafel te zetten, of hoeveel om een spiraalveer die eerst ontspannen was een bepaalde afstand in te drukken. De totale energie van een systeem is de som van alle bijdragen die op verschillende manieren is opgeslagen. Bijvoorbeeld van een ingedrukte veer die op een tafel ligt. Energie is een
toestandsfunctie, dat wil zeggen: hoeveel energie ergens in is opgeslagen is onafhankelijk van de voorgeschiedenis: of de veer eerst is ingedrukt, toen op de tafel is gehesen of andersom maakt voor de hoeveelheid opgeslagen energie niet uit.
Zie meer op Wikipedia.org...
Het energiebeleid van de Europese Unie is gericht op de continuïteit van de energievoorziening tegen betaalbare prijzen en zonder risico's voor volksgezondheid en milieu.
Oorspronkelijk voorzagen de verdragen tot oprichting van de Europese Gemeenschappen niet in een communautair energiebeleid.
In het begin van de Europese opbouw werd het institutionele kader tot stand gebracht voor de steenkoolsector en de sector van de atoomenergie, namelijk:
in 1951, de Europese Gemeenschap van Kolen en Staal (EGKS) waarvan het Verdrag op 31 december 2002 ten einde is gelopen;
in 1957, de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (Euratom).
In de daaropvolgende verdragen zijn geen nieuwe specifieke rechtsgronden opgenomen voor het communautaire energiebeleid. Dat laatste blijft gebaseerd op het Euratom-Verdrag en op enkele verspreide bepalingen in de hoofdstukken over "interne markt" en "milieu".
In de huidige energiecontext moet de Europese Unie het hoofd bieden aan talrijke uitdagingen: de ontwikkeling van duurzame energiebronnen, de liberalisering van de markten voor gas en elektriciteit, het terugdringen van de afhankelijkheid van de Europese Unie van ingevoerde energie en het waarborgen van de veiligheid van de kernenergiesector.
Geplaatst tegenover die uitdagingen heeft de Europese Unie maatregelen getroffen om met name de veiligheid van de energievoorziening te waarborgen ten aanzien van de huidige afhankelijkheid van uit instabiele regio's ingevoerde aardolie, om de prioriteiten op het gebied van kernenergie opnieuw te definiëren en daarbij rekening te houden met het risico van ongevallen en het probleem van de radioactieve afvalstoffen en tenslotte om het proces van duurzame ontwikkeling te ondersteunen.
In het kader van het nieuwe actieprogramma voor intelligente energie voor Europa stelt de Europese Commissie voor meer Europese steun te geven voor hernieuwbare energiebronnen (ALTENER) en grotere energie-efficiëntie (SAVE) en ondertussen de internationale actie te heroriënteren in de zin van die twee prioriteiten (COOPENER).
Zie:
Milieu
Duurzame ontwikkeling
Trans-Europese netwerken (TEN)