earl

Earl - najstarszy i pierwotnie najwyższy brytyjski  tytuł feudalny, następnie arystokratyczny. Samo słowo wywodzi się ze skandynawskiego jarl (pierwotnie znaczyło to po prostu człowiek możny, potężny, bogaty, później było tytułem wodzów drużyny zbrojnej, namiestników królewskich, zarządców prowincji. W XIII wieku w Szwecji był to tytuł najwyższego urzędnika państwa). Encyclopædia Britannica wywodzi ten tytuł również od starofrancuskiego eorl, oznaczającego szlachcica, wojownika. Wprowadzony w Anglii w XI w. po najeździe duńskim w miejsce wcześniej używanego tytułu Ealdormana.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

En jarl var oprindeligt en fri storbonde med en regional magtposition, men senere blev det en titel på den højeste kongelige embedsmand, der styrede en landsdel eller et helt land, næsten som en vicekonge. Begrebet stammer fra det urnordiske begreb erilar, som betegner en fribåren mand. Indskrifteren på nogle runesten antyder, at jarlen kan have haft visse religiøse beføjelser.
Se mere på Wikipedia.org...

Se også mannsnavnet Jarl Jarl er en tittel som ble brukt i middelalderen på de høyeste adelsmennene i Norge. Fra 1200-tallet ble tittelen avløst av hertug (fra tysk «herzog»), og tilsvarer dette i norsk og nordisk historie, til forskjell fra engelsk, der tittelen jarl (earl) tilsvarer norsk og nordisk greve; en britisk jarls hustru har tittelen grevinne.
Les mer på Wikipedia.org...

Britský šlechtický titul /ze slova erl tj. bojovník, šlechtic/. Odpovídá našemu titulu hrabe, ale pro kontinentální šlechtu se používá titul count. Držitel titulu mel právo zasednout ve snemovne lordu. Jeho manželka mela titul Countesse.
Více na Wikipedia.org...

(انگليس )کنت ،(درشعر )سرباز دلير