druïden

In het Keltisch polytheïsme duidt het woord druïde de priesterstand in de oude Keltische beschavingen aan, die in een groot deel van West-Europa ten noorden van de Alpen en op de Britse Eilanden bestond tot ze werd verdrongen, eerst door de Romeinse overheid, en later door het Christendom. De praktijken van druïden maakten deel uit van de cultuur van alle Kelten en Galliërs; dat zijn de volksstammen die door de Grieken "Keltoi" en "Galatai" werden genoemd, en door de Romeinen "Celtae" en "Galli". Zij verenigden de taken van priester, bemiddelaar, arts, wetenschapper en rechter in zich.
Zie meer op Wikipedia.org...