disjunction

zn. toestand van splitsing; handeling van scheiding; disjunctie, soort samengestelde propositie welke waar is als een van de alternatieven waar is (log.)

Logische disjunctie (symbool: OR of in het Nederlands OF) is een logische operator die waar oplevert als één van de kanten (disjuncties) waar is.
Zie meer op Wikipedia.org...

disjunctie; logische som

sub
1 het losmaken, het uit elkaar halen, scheiding, splitsing;
~ de duo preceduras scheiding van twee procedures;
~ de un articulo de un projecto de lege loskoppeling van een artikel van een wetsontwerp
2 [Ling] disjunctie