dialectic

bn. van dialect

zn. dialectisch (wijsgerige redenering; philosofische leer die beweert dat de realiteit constant veranderd en de superioriteit van matriaal op het spiritueel)

Dialectiek is in het algemeen gezegd ofwel een redeneervorm die door middel van het gebruik van tegenstellingen naar waarheid probeert te zoeken, dan wel een metafysica, volgens welke zowel het denken als de wereld verandert c.q. zich ontwikkelt, ten gevolge van tegenstellingen (Hegel, Marx en navolgers). Het begrip heeft een lange geschiedenis in de traditie van het westerse denken die nog steeds meeweegt in de betekenis.
Zie meer op Wikipedia.org...

adj
[Phil] dialectisch;
materialismo ~ dialectisch materialisme