Deacon
Diakonat
Diakonat – najniższy stopień w trójstopniowej
hierarchii kapłaństwa urzędowego, w skład której wchodzili diakoni (
gr. diakonos (διάκονος) - sługa),
prezbiterzy (kapłani) i
biskupi. Święcenia diakonatu czynią diakona duchownym i pozwalają na sprawowanie jako szafarzowi zwyczajnemu: sakramentu chrztu św. (tylko w Kościele łacińskim) i komunii św. Diakon może ponadto odprawiać pogrzeb, błogosławić wiernych (tylko w kościele łacińskim) i
małżeństwa, a także może poświęcać przedmioty kultu religijnego. Ma prawo głoszenia
kazań. W kościele
łacińskim, podczas święceń diakonatu,
kleryk przysięga
celibat. Diakonat jest udzielany w Kościele katolickim (jak również w
prawosławnym), na okres minimum 6 miesięcy przed święceniami prezbiteratu. Istnieje również diakonat stały.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...
© W niniejszym artykule wykorzystano materialy pochodzace z
Wikipedia® i posiada on Powszechna
Licencje Publiczna GNU
Diakon
Diakon (
græsk διακονος, diakonos):
biskoppens medhjælper i
oldkirken. I den
katolske kirke embedsorden under
præsterne. Når ingen præst er til rådighed, kan diakonen
prædike og
døbe, men han kan ikke celebrere messen. Kvindelige diakoner betegnes diakonisser.Ofte er diakonatet et mellemstadium på vejen til præsteværdigheden, men der findes også "permanente" diakoner som ikke stiler herimod.I nogle
protestantiske kirker udfører diakoner sjælesorg, undervisning,
pleje af syge og gamle og anden social forsorgstjeneste. I
Danmark uddannes diakoner og diakonisser på
Filadelfia,
Dianalund, Diakonhøjskolen i Århus, og
Diakonissestiftelsen på
Frederiksberg,
Se mere på Wikipedia.org...
Diakónus
deacon
شماس ،خادم کليسا که به کشيش يا اسقف کمک ميکند،سرود مذهبى قرائت کردن
کلمات مرتبط(1)
deacon
pembantu pendeta, diakon