Znane są również większe cyklodekstryny, zawierające nawet do 39 jednostek glukozy.

Cyklodesktryny produkuje się w stosunkowo łatwy sposób ze zwykłej skrobi, w wyniku jej kontrolowanej  hydrolizy enzymatycznej z użyciem cykloglukotransferazy (CGTazy). Cyklodestryny są łatwo rozpuszczalne w wodzie i przyjmują w roztworze kształt toroidu. Ze względu na fakt, że wszystkie jednostki glukopiranozowe w pierścieniu cyklodekstryny występują w konformacji krzesłowej, wszystkie pierwszorzędowe grupy hydroksylowe znajdują się po jednej stronie pierścienia, a drugorzędowe po przeciwnej stronie pierścienia. Cząsteczka przybiera kształt ściętego stożka (toroidu), którego szerszą krawędź wyznaczają drugorzędowe grupy OH, a węższą pierwszorzędowe grupy OH. Wolne pary elektronowe skierowane są do wnętrza cząsteczki i dzięki temu, wnętrze toroidu posiada cechy hydrofobowe (nie lubiące wody) natomiast związki jako całość są hydrofilowe (lubiące wodę) i rozpuszczalne w wodzie.

De moleculen bestaan uit vijf of meer suikereenheden die in een ringvorm met elkaar verbonden zijn. De meest voorkomende cyclodextrines zijn:

• α-cyclodextrine: een ring van zes suikereenheden
• β-cyclodextrine: een ring van zeven suikereenheden
• γ-cyclodextrine: een ring van acht suikereenheden

Cyclodextrines hebben de eigenschap dat ze er voor kunnen zorgen dat apolaire stoffen toch oplossen in water. Dat komt doordat de moleculen van die apolaire stof zich "nestelen" in de holte van de ring, waardoor een supramoleculair complex ontstaat dat als geheel polair is en dus oplosbaar in water.