cursus honorum

The cursus honorum (Latin: "course of honours") was the sequential order of public offices held by aspiring politicians in both the Roman Republic and the early Empire. It was designed for men of senatorial rank. The cursus honorum comprised a mixture of military and political administration posts. Each office had a minimum age for election. There were minimum intervals between holding successive offices and laws forbade repeating an office. These rules were altered and flagrantly ignored in the course of the last century of the Republic. For example, Gaius Marius held consulships for five years in a row between 104 BC and 100 BC. Officially presented as opportunities for public service, the offices often became mere opportunities for self-aggrandizement. The reforms of Lucius Sulla required a ten year period between holding offices or before another term in the same office.
See more at Wikipedia.org...

Le Cursus honorum (qui en latin signifie Carrière des honneurs ou littéralement : course des honneurs) était l'ordre d'accès aux magistratures publiques sous la Rome antique. Défini très tôt à une époque mal déterminée, il ne fut formalisé que par la lex Villia Annalis en 180 av. J.-C. Il fut révisé par Sylla qui releva les conditions d'age minimum. Chacun des mandats durait un an, et les mandats successifs devaient être séparés d’un intervalle minimum de trois ans.
Pour la suite, voir Wikipédia.org…

Cursus honorum (lat. Ehrenlaufbahn) ist die Bezeichnung der traditionellen Abfolge der Magistraturen, die Ämterlaufbahn, die Politiker der römischen Republik durchliefen und die prinzipiell noch in der römischen Kaiserzeit fortbestand.
Mehr unter Wikipedia.org...

Cursus honorum (łac. ścieżka zaszczytów) - to dość ściśle ustalona drabina kariery politycznej, po której należy się piąć, aby zajmować coraz wyższe stanowiska. Idea cursus honorum polega na tym, aby zdobywać doświadczenie na mniej ważnych stanowiskach, zanim obejmie się ważniejsze.W starożytnym Rzymie, gdzie termin ten powstał, cursus honorum obejmował drogę awansu politycznego mężczyzn z rodzin senatorskich. System ten powstał w czasach republiki rzymskiej, ale był też ze zmianami kontynuowany w czasach cesarstwa. Początkowo kolejność zwyczajowa, z czasem podlegała ustawowym uregulowaniom. Najważniejszym z nich była ustawa Lucjusza Wiliusza lex Villia annalis z 180 p.n.e. wprowadzająca minimalny wiek konieczny do objęcia urzędu. I tak pierwszy urząd, kwesturę, mógł objąć obywatel, który ukończył 30 lat, następnym stopniem, chociaż nieobowiązkowym był edylat (36 lat) lub trybunat plebejski, trzecim stopniem, wymagającym ukończenia 39 lat, była pretura. Po trzech latach pretor mógł ubiegać się o konsulat. Ostatecznie kariera polityczna we wzorcowym wydaniu składała się z następujących stopni:odbycie 10-letniej służby wojskowej w legionach, zwykle w stopniu trybuna wojskowegosprawowanie urzędu Kwestora po wyborze przez komicja trybusowedziałalność w Senacie (od czasów Sulli były kwestor automatycznie wchodził w skład Senatu)wybranie edylem w wyborach przez komicja trybusowe lub wybranie trybunem plebejskim przez concillia plebiswybranie pretorem w wyborach powszechnychwybranie konsulem w wyborach powszechnychwyjazd w roli prokonsula do jednej z prowincji i zarządzanie nią przez okres 1-3 latzostanie cenzoremzostanie Pontifex Maximus.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

Il cursus honorum era l'ordine sequenziale degli uffici pubblici tenuti dall'aspirante politico sia nella Repubblica Romana che nei primi anni dell'Impero romano. Fu progettato per gli uomini di rango  senatoriale. Il cursus honorum conteneva una miscela di incarichi militari e politici. Ogni ufficio aveva un'età minima per l'elezione. C'erano intervalli minimi per tenere uffici successivi e leggi che proibivano di reiterare un ufficio.
Per saperne di più visita Wikipedia.org...