compact disc

ψηφιακός δίσκος, συμπαγής δίσκος

Αρκτλ. Σι Ντί, CD, μικρός πλαστικός (με επίστρωση αλουμινίου) δίσκος χρησιμοποιούμενος για αποθήκευση δεδομένων
(=Compact disk)

Το CD (Compact Disk) είναι ένας οπτικός δίσκος που χρησιμοποιείται για αποθήκευση ψηφιακών δεδομένων ή για αποθήκευση ψηφιακού ήχου. Το CD, είναι διαθέσιμο στην αγορά από τα τέλη του 1982 και παραμένει ως τυποποιημένο φυσικό μέσο για τις εμπορικές μουσικές καταγραφές έως σήμερα. Το μουσικό CD αποτελείται από μια ή περισσότερες στερεοφωνικές διαδρομές που αποθηκεύονται χρησιμοποιώντας τη δεκαεξάμπιτη κωδικοποίηση PCM σε ένα ρυθμό δειγματοληψίας 44,1 kHz ανά κανάλι. Με βάση την αρχική τους τυποποίηση τα CDs έχουν μια διάμετρο 120 χιλ. ενώ η δυνατότητα αποθήκευσης τους σε ασυμπίεστο ψηφιακό ήχο είναι 74 λεπτά(ενώ σήμερα έχει επεκταθεί στα 80 λεπτά). Υπάρχουν επίσης δίσκοι 80 χιλ., οι οποίοι αποθηκεύουν περίπου 20 λεπτά ψηφιακού ασυμπίεστου ήχου. Η τεχνολογία compact disc προσαρμόστηκε αργότερα για χρήση σε Ηλεκτρονικούς Υπολογιστές ως συσκευή ανάγνωσης αρχείων , γνωστή ως CD-ROM όπου υπήρχε η δυνατότητα μιας μόνο ανάγνωσης και CD-R με δυνατότητα μιας μόνο εγγραφής/πολλών αναγνώσεων και CD-RW για πολλαπλές εγγραφές και αναγνώσεις . Τα CD-ROM/CDR/CDRW ως συσκευές δεν παράγονται πλέον αφού έχουν αντικατασταθεί πλήρως από τα DVD ROM/DVDR+/- /DVDRW. Το CD και οι επεκτάσεις του είναι εξαιρετικά επιτυχείς: το 2004, οι ετήσιες παγκόσμιες πωλήσεις του CD-Audio, του CD-ROM και του CD-R έφθασαν περίπου στους 30 δισεκατομμύρια δίσκους. Η χωρητικότητα ενός CD φθάνει τα 800 Mbyte.
Δείτε περισσότερα στο Βικιπαίδεια.org...