Coloratura has several meanings. The word is originally from Italian, literally meaning "coloring", and derives from the Latin word colorare ("to color"). When used in English, the term specifically refers to elaborate melody, particularly in vocal music and especially in operatic singing of the 18th and 19th centuries, with runs, trills, wide leaps, or similar virtuoso-like material. It is also now widely used to refer to passages of such music, operatic roles in which such music plays a prominent part, and singers of these roles. (See also bel canto.)

Eine Koloratur (von lat. color = „Farbe, Färbung“) ist im Gesang eine schnelle Abfolge von Tönen mit kurzen Notenwerten gleicher Länge. Koloraturen sind melismatisch, d.h. mehrere Töne fallen gemeinsam auf den Vokal einer Textsilbe. Sie können gebunden oder staccato ausgeführt werden.

En musique classique, une coloratura (ou colorature, ou coloratoure, de l'allemand "Koloratur" qui signifie "vocalise") est une voix virtuose apte à réaliser de périlleuses vocalises au sein d'un répertoire richement orné : trilles, arpèges, notes piquées, etc.

Koloratur (av lat. color färg) Virtuos utsmyckning av vokalmusik genom snabba löpningar, vågade språng, ornament och drillar.

Koloratura w analizie dzieła muzycznego, określenie fragmentu kompozycji wokalnej (np. arii lub pieśni), złożonego z przebiegów gamowych, pasaży i innych ozdobników, wymagających od wykonawcy biegłości i sprawnego dysponowania skalą głosu.