clavichord

The clavichord is a European stringed keyboard instrument known from the late Medieval, through the Renaissance, Baroque and Classical eras. Historically, it was widely used as a practice instrument and as an aid to composition. The clavichord produces sound by striking brass or iron strings with small metal blades called tangents. Vibrations are transmitted through the bridge(s) to the soundboard. The name is derived from the Latin word clavis, meaning "key" (associated with more common clavus, meaning "nail, rod, etc.") and chorda (from Greek χορδή) meaning "string, especially of a musical instrument".
See more at Wikipedia.org...

Le clavicorde est construit sur un fond rigide, la table d'harmonie n'occupe que la partie droite de l'instrument, si bien que l'on peut voir le clavier à travers les cordes.
Pour la suite, voir Wikipédia.org…

Das Clavichord ist ein Tasteninstrument aus der Familie der Chordophone. Der Tonumfang des Clavichords betrug anfangs zweieinhalb bis drei Oktaven, seit Mitte des 16. Jahrhunderts etwa vier, in der Spätzeit fünf Oktaven und mehr.
Mehr unter Wikipedia.org...

Klawikord – najstarszy  instrument klawiszowy, wynaleziony w XIV w.. Struny wprawiane są w drgania za pomocą tangentów (listewek), które naciskają i dzielą struny po przyciśnięciu klawiszy. Powoduje to, że dźwięk wydawany przez klawikord jest bardzo cichy. Klawikord jest znacznie mniejszy od klawesynu, ma też tylko jedną klawiaturę o zakresie 4 oktaw. Kolejna różnica w stosunku do klawesynu to sposób wydobywania dźwięku. Struny klawesynu są szarpane, co daje nieporównywalną do klawikordu, ostrzejszą barwę dźwięku oraz brak możliwości gradacji dynamicznej w zależności od siły uderzenia w klawisz. Struny klawikordu są uderzane przez tangenty bezpośrednio za pomocą dwuramiennej dźwigni klawiszowej, przez co otrzymuje się barwę nadzwyczaj delikatną, ale przez to słabą dynamicznie, za to z możliwością stałej kontroli natężenia dźwięku w funkcji siły uderzenia w klawisz. Pochodzący od starożytnego monochordu, klawikord rozpowszechnił się w I połowie XVI w., ale wskutek ograniczonych możliwości muzycznych oraz niskiego natężenia dźwięku zawsze pozostawał w cieniu klawesynu i generalnie służył jako instrument do ćwiczeń. Pod koniec XVIII w. ceniony był wysoko za swe możliwości dynamizacyjne, a także dzięki szczególnym możliwościom wibracyjnym.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

Il clavicordo è uno strumento musicale abbastanza vicino al clavicembalo sia per quanto riguarda la costruzione, sia per l'aspetto generale ma ne differisce per il meccanismo.
Per saperne di più visita Wikipedia.org...