Het christendom is een monotheïstische godsdienst; christenen belijden het geloof in één God. De christenen geloven dat Jezus de zoon van God is en de messias die voorspeld en aangekondigd werd in het Oude Testament. Het christendom is een wereldgodsdienst.

In de loop der tijd is binnen het christendom een westerse en een oosterse traditie ontstaan. Tot de westerse traditie behoren het Rooms-katholicisme en het daaruit ontstane protestantisme. Tot de oosterse traditie behoren enerzijds de Oriëntaals-Orthodoxe Kerken die afstand namen van het Concilie van Chalcedon (451) en anderzijds de Oosters-Orthodoxe Kerken, die ontstaan zijn na het schisma van 1054 en die theologisch nauwelijks afwijken van het rooms-katholicisme. Al deze tradities onderschrijven de canones van het Concilie van Nicaea.

Meer specifiek kent de term verschillende definities. Dit zijn:

• het christen-zijn; de staat van christelijkheid
• de verzameling van alle landen waarvan de cultuur door de leer van Jezus Christus beïnvloed is; ook de verzameling van de door hen bewoonde gebieden; de Christelijke wereld
• een synoniem van christendom
• een in de geschriften van de Jehova's getuigen geringschattend gebruikte term om naar "valse" of "ongelovige" christenen te verwijzen, ofwel naar de christenen die naar hun mening niet op juiste manier de bijbelse leringen volgen.