"Polar molecule" and "Nonpolar" redirect here. For other uses see Polar (disambiguation).

In chemistry, polarity refers to a separation of electric charge leading to a molecule or its chemical groups having an electric dipole or multipole moment. Polar molecules interact through dipole–dipole intermolecular forces and hydrogen bonds. Molecular polarity is dependent on the difference in electronegativity between atoms in a compound and the asymmetry of the compound's structure. For example, a molecule of water is polar because of the unequal sharing of its electrons between oxygen and hydrogen in which the former has larger electronegativity than the latter, resulting in a "bent" structure, whereas methane is considered nonpolar because the carbon shares the electrons with the hydrogen atoms almost uniformly. Polarity underlies a number of physical properties including surface tension, solubility, and melting- and boiling-points.

Polarität bezeichnet in der Chemie eine durch Ladungsverschiebung in Atomgruppen entstandene Bindung von getrennten Ladungsschwerpunkten, die bewirken, dass eine Atomgruppe nicht mehr elektrisch neutral ist (siehe auch Pol). Das elektrische Dipolmoment ist ein Maß für die „Polarität“ des Moleküles.

En chimie, une molécule polaire est une molécule dont les barycentres de charges positive et négative ne convergent pas. Ces molécules sont caractérisés par un moment dipolaire qui mesure leur polarité.

Een apolaire verbinding is een chemische verbinding waarin de elektronen zodanig verdeeld zijn, dat het zwaartepunt van hun negatieve lading samenvalt met het zwaartepunt van de positieve lading. Als gevolg daarvan zal een positief deeltje niet worden aangetrokken of afgestoten door een apolaire verbinding.