Not to be confused with Catalepsy.

Cataplexy is a sudden and transient episode of loss of muscle tone, often triggered by emotions. It is a rare disease (prevalence of fewer than 5 per 10,000 in the community), but affects roughly 70% of people who have narcolepsy. However, in rare cases, cataplexy occurs without the co-occurance of narcolepsy. The exact cause of cataplexy is unknown, but the condition is strongly linked to experiencing intense emotions and reduced levels of the neurochemical hypocretin. Cataplexy can also be present as a side effect of SSRI Discontinuation Syndrome.

Kataplexie ist der medizinische Fachausdruck für den erregungsbedingt auftretenden kurzzeitigen Verlust des Muskeltonus. Das Krankheitsbild wurde erstmals 1902 von Leopold Loewenfeld (1847-1924) beschrieben. Dieser Verlust der für die Körperhaltung notwendigen Muskelspannung tritt oft nach Affekterlebnissen auf.

La cataplexie est un des symptômes majeurs de la narcolepsie : c'est une perte brusque du tonus musculaire sans altération de la conscience et survenant à un moment quelconque de la journée. Elle est typiquement déclenchée par une émotion : surprise, plaisir, rire ou colère, mais certaines cataplexies semblent survenir en l'absence d'une émotion caractérisée. Généralement la cataplexie ne prend fin que lorsque cesse l'émotion qui l'a causée ou qui la maintient.

Kataplexi, (av grekiskans kataplexis = nedslå), plötslig och kortvarig kraftlöshet i musklerna. Kataplexi utlöses i regel av någon känslomässig reaktion. Talesättet att tappa hakan kan komma härav.

Katapleksja – rzadka i jak dotąd nieuleczalna choroba mózgu, objawiająca się utratą napięcia mięśniowego, która stanowi główny objaw narkolepsji. Osoby chore w chwilach dużej aktywności motorycznej doznają zapaści, zapadając w rodzaj snu na jawie, bądź halucynacji, co nazywamy właśnie narkolepsją. Sama katapleksja objawia się niemożnością ustania na nogach, opadem żuchwy, i całkowitym rozluźnieniem mięśni. Chorzy w chwili ataku, mimo iż zachowują przytomność, to nie są w stanie się poruszać, ani mówić. W ekstremalnych przypadkach następuje zmniejszenie tętna, a oddech staje się płytszy, niekiedy trudno wyczuwalny.