casual

bn. toevallig; nonchalant; vluchtig, terloops

zn. gemakkelijk zittend kledingstuk; toevallig; ongeregeld

nonchalant; willekeurig

1. dungezaaid, sporadisch

adj
1 toevallig, terloops, casueel;
circumstantias ~ toevallige omstandigheden;
coincidentia ~ toevallige samenloop;
condition ~ casuele voorwaarde;
reguardo ~ terloopse blik;
remarca ~ terloopse opmerking;
incontro ~ toevallige ontmoeting;
purmente ~ stomtoevallig;
mentionar casualmente terloops ter sprake brengen
2 [Ling] casus..., naamvals...;
desinentia ~ naamvalsuitgang;
forma ~ naamvalsvorm, casusvorm