building

ουσ. κτίριο, οικοδομή

ρήμ. κτίζω, οικοδομώ

(comp). ΚΤΙΡΙΟ

(Lex**) κτήριο

Κτήριο, κτίσιμο, οικοδόμηση

Κτήριο (ή κτίριο, βλέπε "Ετυμολογία της λέξης" παρακάτω) είναι κάθε μόνιμο και ανεξάρτητο κτίσμα το οποίο έχει εξωτερικούς τοίχους και στέγη, αποτελείται από ένα ή περισσότερα δωμάτια ή άλλους χώρους που χρησημοποιούνται για τη στέγαση ανθρώπων, ζώων ή αντικειμένων. Κατά κανόνα, τα κτήρια έχουν τέσσερις τοίχους. Θεωρείται, όμως, κτήριο και μία μόνιμη οικοδομική κατασκευή που, ενδεχομένως, είναι ανοιχτή από τη μία ή περισσότερες πλευρές, πάντα όμως έχει στέγη. Τα κτήρια μπορεί να είναι πολυόροφα, με υπέργεια και υπόγεια πατώματα.
Δείτε περισσότερα στο Βικιπαίδεια.org...