Een bepaling van gesteldheid is een begrip uit de
taalkunde, dat in de
zinsontleding wordt gebruikt. De bepaling van gesteldheid is tweeledig van karakter, en dit onderscheidt haar van andere zinsdelen.Zij voegt nadere informatie toe over de handeling die in het gezegde tot uitdrukking komt.(In dat opzicht is zij vergelijkbaar met een
bijwoordelijke bepaling.)Tegelijkertijd verwijst zij naar hetzij het
onderwerp, hetzij het
lijdend voorwerp van de zin.(In dat opzicht is zij vergelijkbaar met een
bijvoeglijke bepaling.) In de volgende voorbeelden wordt steeds aangegeven of de bepaling van gesteldheid bij het onderwerp [O] hoort of bij het lijdend voorwerp [L].
Zie meer op Wikipedia.org...