A benzodiazepine (sometimes colloquially "benzo"; often abbreviated "BZD") is a psychoactive drug whose core chemical structure is the fusion of a benzene ring and a diazepine ring. The first benzodiazepine, chlordiazepoxide (Librium), was discovered accidentally by Leo Sternbach in 1955, and made available in 1960 by Hoffmann–La Roche, which has also marketed diazepam (Valium) since 1963.

Benzodiazepine sind bicyclische, d. h. aus zwei Ringen bestehende organische chemische Verbindungen. Einige Vertreter der Gruppe finden in der Medizin Verwendung als angstlösende, zentral muskelrelaxierende, sedierend und hypnotisch wirkende Arzneistoffe, sogenannte Tranquilizer. Manche Benzodiazepine zeigen auch antikonvulsive Eigenschaften und dienen als Antiepileptika. Alle Benzodiazepine binden an GABA-Rezeptoren, die wichtigsten inhibitorischen Rezeptoren im zentralen Nervensystem.

Les benzodiazépines (BZD) sont une classe de médicaments aux propriétés hypnotiques, anxiolytiques, antiépileptiques, amnésiantes et myorelaxantes. Les benzodiazépines sont souvent utilisées pour soulager à court terme l'anxiété, l'insomnie sévère ou incapacitante. L'usage à long terme peut être problématique à cause de l'apparition d'une tolérance et d'une addiction (dépendance). On pense qu'elles agissent sur le GABA_A, récepteur des GABA dont l'activation tempère l'activité des neurones. Elles sont apparues dans les années 1960 et 1970.

Bensodiazepiner eller bensodiazepinderivat är ataraktika, det vill säga lugnande medel, som upptäcktes av en slump i början på 1960-talet vid ett laboratorium på läkemedelsbolaget Roche. I Sverige introducerades bensodiazepiner i mitten på 1960-talet som ett alternativ till barbiturater. En av de av media mest uppmärksammade bensodiazepinerna genom åren är Rohypnol, som numera går under namnen Flunitrazepam och Fluscand. Den i Sverige mest vanliga receptutskrivna formen av bensodiazepiner är dock Sobril. Bensodiazepiner är starkt beroendeframkallande.

Benzodiazepiny, benzodwuazepiny - grupa leków o działaniu przeciwlękowym, uspokajającym, nasennym przeciwdrgawkowym, miorelaksacyjnym i amnestycznym. Pod względem chemicznym są one pochodnymi (alkilowymi, triazolowymi, chlorowcowymi, fenylowymi itp.) benzo-1,4-dwuazepiny. Naśladują one prawdopodobnie działanie naturalnie występujących związków w ośrodkowym układzie nerwowym, tzw. endozepin.