Beißen (das)
kemiren şey, kurt, eziyet, acı, kemirme
{
gnawing
}
beißen
ısırmak, dişlemek; sokmak, aşındırmak;...
{
bite
}
beißen
l. isirmak 2. (nach j-m) isirmaga calismak 3. (Rauch, Pfeffer) yakmak, tahri§ etm. 4. (Kälte im Gesicht; Scharfes auf der Zunge) (yüzünü, agzini) daglamak 5. (Insekten) sokmak, gegelemek, dalamak, haslamak 6. (Schlange) sokmak 7. (Hund. Bär) dalamak 8. (sich gegenseitig) dalasmak 9. (kauen) cignemek; Den letzten ~ die Hunde. Spr. Sona kalan dona kalir. Spr. Hunde, die viel bellen, ~ nicht. Spr. (yOk haviayan köpek isirmaz. Spr.; nichts zu ~ und zu brechen haben acikmak; yiyecek bir lokma ek-megi bile olmamak; Da beißt sich die Katze in den Schwanz. Dairei faside. Kisir döngü. ins Gros ~ müssen ölmek; in den sauren Apfel ~ müssen ister istemez naho^ bsi yapmak zorunda olm.; Der Hund hat den Jungen ins Bein gebissen. Köpek, cocugu bacagindan isirdi. -d l. isiran, isinci 2. yakan, yakici 3. gegeleyen, sokan 4. daglayan.kävi 5. (Spott) müstehzi, tahkiramiz, sarkastik, dokunakh 6. (Geruch usw.) keskin
beißen
" ısırmak; yakmak, tahriş etmek; (böcek) sokmak; (köpek, ayı) dalamak"
beißen
biß hat gebissen A ısırmak
beißen
ısırmak