Als Bajonett (nach der frz. Stadt
Bayonne) oder
Seitengewehr bezeichnet man eine auf den Gewehrlauf aufsteckbare (aufpflanzbare)
Stoßwaffe in Form eines langen Dorns oder einer Stahlklinge, die in demontiertem Zustand wie andere
Waffen an der Seite oder am
Koppel getragen wird. Bajonette können auch an der Waffe fest installiert sein und werden in die Gebrauchsstellung ausgeklappt (Klappbajonett). Dann handelt es sich im strengen Sinne des Wortes nicht mehr um ein Seitengewehr.
Mehr unter Wikipedia.org...
Bagnet -
broń biała kłująca lub kłująco-sieczna mocowana u wylotu lufy karabinu, karabinka lub pistoletu maszynowego. Stanowi on jego przedłużenie umożliwiające użycie tych rodzajów
broni strzeleckiej do walki wręcz.Nazwa wywodzi się od nazwy francuskiego miasta
Bayonne znanego niegdyś z wytwarzania najlepszych bagnetów w Europie. Pierwsze bagnety -
szpuntowe, wprowadzone do użytku w połowie
XVII wieku - były zwykłymi ostrzami obsadzanymi we wnętrzu
lufy muszkietu. Stosowane były nie tylko w czasie wojen, ale także podczas polowań, np. na
dziki.
Muszkieter zazwyczaj nie miał czasu (w czasie polowania, bądź w czasie bitwy) na przeładowanie broni (muszkiety, ładowane odprzodowo, były de facto bronią jednostrzałową) i po oddaniu strzału mógł jedynie użyć muszkietu jako maczugi; dopiero wyposażenie go w bagnet dawało mu dodatkową broń osobistą - rodzaj
piki, użytecznej tak podczas polowania w celu dobicia rannego zwierzęcia, jak w czasie bitwy do walki wręcz. W późniejszych rozwiązaniach technicznych zmieniono mocowanie bagnetów: bagnet tulejowy nie był już - tak jak szpuntowy - mocowany we wnętrzu otworu lufy, tylko nasadzany na zewnątrz, a ostrze bagnetu było odsunięte poza oś lufy i nie kolidowało z trajektorią
pocisku. Dzięki temu możliwe stało się strzelanie także wówczas, kiedy bagnet był już założony na broń. W połowie
XIX wieku używane były bagnety długości nawet ponad pół metra, którymi walczyć można było nie tylko po obsadzeniu na lufie broni strzeleckiej, ale podobnie jak
szablą lub
pałaszem.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...
La baionetta è una punta montata sulla canna di un
fucile che, nelle guerre tra il
XVII e
XIX secolo, consentiva alle formazioni di
fanteria di attaccare il nemico dopo aver scaricato le armi. Inizialmente la baionette erano lunghe 90cm circa e, assieme alla lunghezza del fucile, servivano per respingere la cavalleria. Il calcio del fucile veniva "piantato" a terra e l'intera arma piegata in avanti in modo da creare una barriera di "lance" in grado da fermare la cavalleria. Una seconda versione di baionetta, più corta, lunga circa 45-50cm serviva per il combattimento corpo a corpo.
Per saperne di più visita Wikipedia.org...